Prentsa oharra

Gernu-inkontinentzia uste baino askoz arazo arruntagoa da. Espainian, emakumeen %24ri eragiten dio, eta %50era iristen da adineko emakumeetan, gernu-inkontinentziak bi gailur izaten baititu: 45 eta 54 urte bitartean, eta 60 urtetik aurrera, bereziki 75 eta 84 urte bitartean.

“Garrantzitsua da inkontinentzia motak bereiztea. Batetik, esfortzuaren inkontinentzia; ariketa fisikoa egitean, eztul egitean edo mugimendu bat egitean gernuak ihes egiten duenean. Bestalde, presazko inkontinentzia, txiza egiteko gogo larria bezala agertzen dena” azaldu du Josean Rodríguez doktoreak, Policlinica Gipuzkoako urologoak.

Lehenengo kasuan, tratamendua farmakoetara mugatzen da, baina bigarren kasuan, tratamendua kirurgikoa da. “Lehen, kirurgia konplexuagoa zen, sabelaldeko barrunbea ireki behar zen, eta horrek ospitaleratze luzeagoak eskatzen zituen. Gaur egun, sareei esker, asko sinplifikatu da, eta kirurgia anbulatorioarekin ere egin daiteke, edo, gehienez ere, ospitaleratze-egun bakar batekin” dio urologoak. Inbasiorik txikiko kirurgia da, baginan inzisioa eginez,  eta, ondorioz, hobeto eta azkarrago sendatzen da.

Gernu-inkontinentziak eragin nabarmena du gaixoaren bizi-kalitatean, eta haren bizimodua eta portaera sozialak baldintzatzen ditu. “Autobusa hartzeko korrika egiten nuen bakoitzean, eztula edo barrea egiten nuen bakoitzean gernua galtzen nuen. 20 urte neramatzan horrela, eta bizitza osoan ezin nuela horrela bizi erabaki nuen”, dio Maribel M. pazienteak. Rodríguez doktoreak ebakuntza txiki eta inbaditzailea egin zion kirurgiaren bidez. “Orain korrika egin dezaket, eztula egin dezaket, eta arazorik gabe bota naiteke lurrera bilobekin” aitortzen du.