Prentsa oharra

Ostegunean, ekainak 3, 42 urte beteko dira Jose Martinez Salas guardia zibilak Gladys del Estal ekologista donostiarra buruan tiro bat jota hil zuenetik. Tuteran gertatu zen hilketa, Energia Nuklearraren Aurkako Nazioarteko Egunaren jazarpen polizialaren baitan.

Urteurrena dela eta, Eguzkik eta Gladys Gogoan kolektiboak aurten ere ohiko omenaldia antolatu dute Gladys Enean. Datorren larunbatean izango da, ekainaren 5an.

Osasun-krisia dela eta, omenaldi egokitua

Osasun-krisia dela eta, iaz omenaldia egokitu behar izan genuen eta aurten ere zuhur jokatu nahi dugu.

Gauzak horrela, hitzordua zuzenean goiko ordekan izango da, hau da, oroitarria dagoen lekuan, 12:30ean, eta ez, ohi bezala, parkeko ate nagusian. Hau da, aurten ere parkeko atetik monolitora egin ohi dugun erromeria bertan behera geratuko da. Datozen urteetan berreskuratzeko aukera izango dugu.

Aurreskua, lore-eskaintza eta abestiak ez dira falta izango, noski, baina, oro har, ekitaldia ohi baino laburragoa izango da eta partehartzaileen arteko distantziak mantendu egin beharko dira. Iaz bezala, alegia.

Gladysen lagun talde bat 12:00etan geratu da Boulevardean omenaldira bizikletaz elkarrekin joateko. Ez da berez bizikleta-martxa bat izango, baina beste inor animatzen bada, ongi etorria izango da.

Mezua

Behin baino gehiagotan esan dugun bezala, guk Gladys gogoratzen dugu gure laguna, gure kidea izan zelako, eta zigorrik gabe geratu zen bidegabekeria hura ahanzterik ez dagoelako. Aitortza ofizialik, gainera, ez da iristen. Izan ere, azken urteotan bai Eusko Jaurlaritzak bai Nafarroako Gobernuak aitortza-bidean egin dituzten urratsek erresistentzia handiak topatu dituzte eta oraindik ez dute fruiturik eman. Alde horretatik, pozgarria da orain dela bizpahiru aste jaso dugun albistea: Konstituzionalak atzera bota du polizien eta ultraeskuindarren biktimak aitortzeko nafar legearen kontra PPk eta VOXek ezarritako helegitea. Nolanahi ere, bide horietatik aitortza inoiz iristen bada, ongi etorria izango da, baina iritsi ala ez, Gladysek inoiz ez du herritarron aitortza falta izango. Hain justu, horregatik antolatzen dugu omenaldia, herritarron aitortza hori publikoki adierazi nahi dugulako.

Baina Gladys ez dugu horregatik bakarrik gogoratzen. Gladys gogoratzen dugu, oroz gain, zorigaiztoko egun hartan Tuterara eraman zuten arrazoiak gaur egun ere erabat indarrean daudelako, inoiz baino gehiago, gainera. Izan ere, osasun-krisiak areagotu baino ez du egin errotiko aldaketa baten beharra, ingurumena eta pertsonak gehiago errespetatuko dituen ekoizpen-, kontsumo- eta bizi-modu aldaketa baten beharra. Ez dirudi, ordea, bide horretatik goazenik. “Normaltasun berria” eta “normaltasun zaharra” antz handiegia dute. Are gehiago, proiektu desarrollistak bata bestearen atzean aurkezten dira, hori bai, greenwiashing-kanpaina handietan bilduta. Greenwashing-a zer den? Greenwashing edo zuriketa berdea esaten zaio orain beti aurpegi-gabirtze deitu izan dugun horri: ingurumenaren alde egingo balute bezala egin, baina benetan egin gabe, edo, are okerrago, sarriegi ingurumenaren kontra espresuki eginda. Klima-aldaketari aurre egiteko edo bioaniztasunari eusteko aitzakian, politika publikoak ingurumenaren kontra zuzen-zuzenean jotzen duten proiektuz beteta daude. Horra hor AHT. Ez dute ba kopeta izan deskarbonizazio-bidean urrats bat izan daitekeela esateko? Gezurra zenbat eta potologoa izan gero eta sueltoagoa botatzen dute.

Bukatuko dugu. Gladysek ondo baino hobeto zekien zergatik egiten zuen borroka. Alde horretatik, gaur ahaldundutzat kontsideratuko genukeen emakumea izan zen. Ideia horretan ere sakondu nahi genuke 42. urteurrenean.